De Wachter

Wat als je hoofd een loopje met je neemt en je niet meer kan vertrouwen op je eigen waarnemingen en gedachtes? Victor Gielis, Hartenspeler bij HETGEVOLG (Parade, Wit is altijd schoon), overkwam het. 

In deze pakkende monoloog vertelt hij over zijn psychose, zijn opname in OPZ Geel, de kunst van het wachten en over hoe het komt dat de meest normale mensen in opname zitten. 

Een ode aan geduld en de helende kracht van de verveling. Want hoe vind je jezelf terug als je eigen hoofd je doet geloven dat de hele wereld je liever kwijt is? 

Een eerlijke, ontroerende en ook hilarische getuigenis over de weg uit de psychosezorg en hoe hij uiteindelijk terug de waarde in zijn leven vindt.

Het verhaal van Victor: 

Op een dag verscheen Victor. Na een verblijf in de psychiatrie volgde hij een loopbaanbegeleiding en de begeleidster nam contact op met HETGEVOLG want Victor wou iets ‘creatief’ doen. Hij is dan bij HETGEVOLG gaan repeteren, driemaal per week.  Hij had een innerlijke stem die hem telkens zei dat het toch niet goed was. Maar toen hij op een podium stond kreeg hij steeds te horen dat het goed was. En er was zelfs applaus!“Ik word niet graag bekeken, maar op een podium ben ik een personage en dan vind ik dat niet erg. Ik voel me toch een beetje beschermd achter dat personage terwijl ik toch mezelf laat zien”