Inter:view
Alle interviews gaan eigenlijk over de interviewers,
dat weet je toch?
Interviews gaan over de ijdelheid
van interviewers die denken:
met mij praat jij wél.
Ik ben degene bij wie je loslaat,
bij wie je je ware ik kunt tonen.
Ik ben degene bij wie je tot inzichten komt
waarvan je niet eens wist dat je ze had.
Twee vrouwen staan op de scène. De ene is een gevierde actrice die op het punt staat haar eerste eigen film te maken, de andere een gelauwerde journaliste die haar confronteert met vragen, vermoedens en geruchten. Wat begint als een gemoedelijke Q&A ontspoort gaandeweg in een spel van bewijsdrang, kantelende machtsdynamieken en fanatieke ontmaskeringspogingen. Alle onthullingen ten spijt is het nog maar de vraag hoe goed we hen echt leren kennen. Blijft het bij die eindeloze poging om iets te zeggen dat waar, eerlijk of volledig wil zijn, maar dat nooit is?
Hoe ontlok je waar je op uit bent? Wat zeg je om te beantwoorden aan wat van jou gevraagd wordt? En wie ben je als de ander jouw woorden bepaalt? In de hoogdagen van de clickbait wagen Natali Broods en Katelijne Damen zich met gespeelde openhartigheid aan de kunst van het diepte-interview om het te eren, te bevragen en te parodiëren. Zo tonen ze wat het in wezen is: geen wederkerige uitwisseling, maar een vorm van zelfsculptuur en controle – een dun laagje vernis over een chaotisch leven
WASDA
WASDA is was. Heel veel was. Bergen was. Zeeën was.
WASDA is wasdraden, wasmachines, wasmanden, wasspelden, waspoeder en wind.
WASDA is veel kleren, kleren die niet meer meedoen, aan de kant staan, ongepast zijn, niet meer gedragen worden.
Maar… wasda? Beweegt dat hemd? Heeft die broek net gezucht? Die kleren leven, ofwa?!
WASDA, da’s twee sokken met ruzie die elkaar nooit meer willen zien, da’s een das met de slappe lach, een dansende trui, een hemd dat verdrietig is omdat niemand zich nog iets van hem aantrekt. Want kleren zijn als mensen, ze kunnen slecht gezind zijn, dansen, blij zijn of bang of boos. Mensen zijn als kleren, we willen allemaal gedragen worden… WASDA is meedoen, mee aan de slag, van je stoel af, mee de vloer op. Plooien gladstrijken, wind blazen, was verzachten, kleren troosten, zorg dragen.
WASDA is samen, voor elkaar.
WASDA overkomt ons.
WAWASDA? DAWASNOGALWA.
WASDA is een ode aan de fantasie van de kleuter en een pleidooi voor een duurzame samenleving waarin mensen voor elkaar zorgen. WASDA is een dansante taalarme voorstelling vol acrobatie, beweging, humor en poëzie. Emma en Ehren zijn dansers die meespelen, Stijn is acteur, die mee beweegt. Samen zijn ze prettig gestoord, aanstekelijk, poëtisch, grappig en ontroerend.
WASDA wil niet enkel een voorstelling zijn waar je naar kijkt, maar ook een ervaring die je overkomt. Niet alleen voor de spelers, maar ook voor de kinderen en hun families. Een gedeeld moment van spel, zorg, chaos en was. Een voorstelling over samen, wij, ons, allemaal, iedereen.
Nickenik
Nick en ik zijn twee handen op één buik
Wij doen alles samen.
Wij eten samen,
Wij maken samen muziek,
Wij overleven samen.
Wij zitten samen in deze bunker.
Diep onder de grond.
Want de wereld is vergaan.
Denken we.
Een vulkaanuitbarsting?
Een nucleaire oorlog?
Een komeet?
Wie zal het zeggen.
Iets heel dramatisch in ieder geval.
Met veel bloed en geschreeuw en ontploffingen.
Of een wereldwijde epidemie zonder vaccin ofzo.
Soit.
‘Doet er eigenlijk niet toe’, zegt Nick.
‘Niks doet er toe, zolang de deur van deze bunker maar dicht blijft’, zegt Nick.
Nick weet veel. Al goed.
Ik weet niet zo veel.
Ik ben vooral bang.
Nick niet, zegt hij. Maar ik weet dat dat niet waar is.
Ik ken hem zo goed, dat ik weet wat hij denkt en voelt.
Denk ik.
Voor deze voorstelling vertrekken Michai en Stijn van hun fascinatie voor de tsunami aan mentale problemen van jongeren vandaag. Dit thema wordt in zijn breedste behandeld om zowel artistiek als inhoudelijk aansluiting te vinden bij de diversiteit van de jongeren die de voorstellingen zullen bijwonen. De absurde, humoristische en bevreemdende eigenheid van De Mannschaftvoorstellingen draagt daartoe bij.
NICKENIK is een Mannschaft-voorstelling over mentale gezondheid voor iedereen die 14 is en die ooit 14 was. Met veel zorg voor het thema, bakken humor, snedige snelle dialogen en muziek.
Uw Vlees en Bloed
Een passie vol volk
Met Uw vlees en bloed creëren B.O.X en Vocaal Ensemble Reflection een nieuw, semi-scenisch oratorium dat de eeuwenoude traditie van de passies op een opvallend actuele manier heruitvindt. Geen goddelijke figuren, geen vertellingen uit een ver verleden, maar een verhaal over ons: de mens van vandaag, kwetsbaar én waardig, zoekend naar zin in een wereld die steeds sneller dol draait.
De barokke passies van Bach vormden eeuwenlang het ijkpunt van muzikaal lijden en troost. Maar hoe vinden we vandaag betekenis wanneer geloof niet langer het vanzelfsprekende kader is? Hoe gaan we om met pijn, verlies, vertwijfeling, geweld — bij onszelf, bij onze geliefden, in de wereld om ons heen? Vanuit die vragen ontstond het idee voor een passie die niet vertrekt van het goddelijke, maar van het menselijke. Een passie die ons vlees en bloed centraal zet.
Librettist Jeroen Olyslaegers schreef een verhaal dat tegelijk poëtisch, scherp en ontwapenend is. Zijn tekst belicht het lijden van een gewone mens – uw buur, uw vriendin, uw kind, uzelf. Een moeder treedt naar voren als verteller, omringd door koren van stemmen die versterken, tegenspreken, verdringen of zich verzetten. De passie wordt zo een veelgelaagd portret van de mens in een tijdperk van overprikkeling, sociale media, verlies aan houvast en een groeiend verlangen naar verbondenheid. Het is een passie vol volk, zoals Olyslaegers het noemt: een spiegel waarin we onszelf herkennen, in al onze breekbaarheid en veerkracht.
Jef Neve, componist met een diepe liefde voor zowel klassieke traditie als hedendaagse expressie, brengt het libretto tot leven in een nieuwe muzikale taal die tegelijk vertrouwd en verrassend is. Hij grijpt terug naar de structuur en de expressieve kracht van de barokpassies, maar doorprikt hun statische vorm met hedendaagse ritmes, heldere melodieën en dramatische interacties tussen koor en solisten. De muziek ademt emotie, spanning en verbeelding — een moderne dialoog met Bach, gedreven door de vraag: wat betekent lijden vandaag?
Vocaal Ensemble Reflection geeft de passie stem, onder leiding van Patrick Windmolders. Reflection staat bekend staat om zijn intens expressieve klank en zijn vermogen om muziek in een bredere maatschappelijke context te plaatsen. Zij vinden in dit project een ideale versmelting van artistieke kwaliteit en geëngageerde inhoud.
Daarnaast staat B.O.X (Baroque Orchestration X) garant voor een uniek instrumentaal timbre dat de warmte van historische instrumenten koppelt aan een eigentijdse muzikale visie. Hun samenwerking met Neve belooft een uniek en genre-overstijgend muzikaal universum.
Stille Stemmen
Met STILLE STEMMEN waagt Opening Doors zich aan een nieuw artistiek terrein: muziektheater.
Voor deze voorstelling gaan de spelers samen met Esmé Bos en Bart Voet op zoek naar klank, stem en muzikaliteit. Met akoestische instrumenten, zelf ontdekte geluiden ontstaat een unieke theatrale klankwereld
Stefan Perceval waakt over de dramaturgie en eindregie. HETGEVOLG verzorgt de technische en productionele ondersteuning.
STILLE STEMMEN is een voorstelling over gehoord worden. Over hun stem, hun bewegingen, hun kracht en hun verhalen; over hoe ze letterlijk en figuurlijk in de wereld staan of hangen, of zitten en hoe ze zich door die wereld bewegen: zingend, mompelend, roepend, dansend, schuifelend, rennend, bevend.
Ze gaan op zoek naar ieders stem. Naar de bange stem, de scherpe stem, de zachte en warme stem. Naar geluiden die blij maken en daar woorden aan geven. Zo ontstaat een gelaagde, poëtische en ontroerende muziektheatervoorstelling die hoorbaar maakt wat vaak ongehoord blijft.
Little Women
Gebaseerd op de roman ‘Little Women’ van Louisa May Alcott, vertelt deze opera het verhaal van de vier March-zusjes – Jo, Meg, Beth en Amy – die opgroeien in het Amerika van de 19e eeuw. Thema’s als liefde, verlies, onafhankelijkheid en familiebanden worden verklankt in Adamo’s lyrische muzikale taal.
In 2026 vieren we het 30-jarig bestaan van het werk met een nieuwe, door de componist herziene partituur, die in Gent wereldwijd voor het eerst zal worden uitgevoerd en tevens de Europese première van deze Amerikaanse hedendaagse opera zal zijn.
De productie is een samenwerking tussen IOA (International Opera Academy), SPECTRA en HERMESensemble.
Staging the Concert!
Sinds begin jaren negentig onderzoekt de Belgische kunstenares Ann Veronica Janssens de mogelijkheden van licht, kleur en geluid. Tot nu toe deed ze dat met imposante tentoonstellingen in België en daarbuiten. Nu verplaatst haar spel met ruimte en onze zintuigen zich naar de concertzaal.
Samen met HERMESensemble en muzikaal leider Koen Kessels presenteert ze een zintuiglijke concertbeleving, oftewel een nieuwe editie van Staging the Concert!
Janssens’ opwindende installatie onttrekt zich aan de tijd en laat zich leiden door de klanken van Morton Feldmans Notes for Philip Guston – een meditatief werk van viereneenhalf uur voor fluit, piano en percussie.
Laat je meevoeren door deze langzame beweging van kleur, waarin je komt en gaat wanneer je zelf wil.
Surplace
Twee mensen. Een vrouw en een man.
Ze staan midden in het leven. Te oud om nog jong te zijn. Te jong om te aanvaarden dat niks meer kan en niks meer moet.
Ze staan surplace. Zoals in de koers: balancerend met je voeten op de trappers ben je in volle beweging maar je gaat niet meer vooruit.
In ‘Surplace’ maken Mieke Laureys (Johnny MUS) en Danny Ronaldo (Circus Ronaldo) samen de balans op. Twee spelers die elkaar al jaren kennen en waarderen, delen hun liefde voor de kleine verhalen achter de mens. Hun ontmoeting op scène is een duet van tederheid, humor en herkenning.
Live muziek van accordeon en dwarsfluit weeft zich door hun spel, tilt troostend de herinneringen op of steekt misschien net het vuur weer aan. ‘Surplace’ is geen voorstelling over oud zijn, maar over de weg ernaartoe. Over balanceren tussen gisteren en morgen, tussen weemoed en goesting, tussen dromen en realiteit. Over de illusie dat je het leven kan plannen en naar je hand zetten, en het besef dat ouder worden zich toch niet laat regisseren. Een ode aan het onderweg zijn, aan de kunst van loslaten, aan het spel van het leven zelf.
Anatomy of Sound
In de voorstelling ‘Anatomy of Sound – In de voetsporen van Vesalius’ wordt Vesalius’ bekendste werk De Humani Corporis Fabrica Libri Septem als leidraad genomen en verweven met de belangrijkste fases uit zijn kleurrijk leven.
‘In de voetsporen van Vesalius’ is een interactieve voorstelling. De holistische werking van het lichaam, waar alle onderdelen met elkaar verbonden zijn en invloed op elkaar uitoefenen, wordt geëvoceerd door het gebruik van de ruimte en het publiek. De muzikanten zullen centraal opgesteld worden in de ruimte, het publiek kan vrij rondlopen en via ipads (die op verschillende plaatsen in de ruimte opgesteld zijn) en smartphones de muziek en visuals mee beïnvloeden.
Daarnaast is er de historische dimensie van de figuur Vesalius die in dialoog staat met het heden.
De muziek, gecomponeerd door Mathias Coppens, staat in dialoog met muziek van, Cipriaan De Rore en Phillipe Verdelot, tijdgenoten van Vesalius. Hiervoor zal er naast de live muziek ook gebruikgemaakt worden van opnames van het koor Il Pomo d’Oro.
Ook de verschillende fases uit Vesalius’ leven kan je vrij tussen laveren. Zoals in verschillende hedendaagse musea wordt ons verhaal niet chronologisch verteld, maar is het een reticulum, een net van gebeurtenissen. Zo worden de ontwikkelingen uit diens leven metaforisch gelinkt aan de biologische en symbolische werking van het lichaam.
Geen Oude Vrouwtjes
“Geen Oude Vrouwtjes” is een theatrale reis door de tijd met la grande dame van het Vlaams theater, Chris Lomme en de Hartenspelers van HETGEVOLG.
Een reizende theatervoorstelling die bij jou in het parochiehuis in jouw straat, het gemeenschapscentrum in jouw dorp, het ontmoetingscentrum in jouw stad , in de zaal van het woonzorgcentrum vlakbij wordt gepresenteerd,……
Controversiële onderwerpen worden niet geschuwd. We presenteren een voorstelling over leven van lang geledenen over passie en aarzeling, verveling en avontuur van vandaag de dag als je ouder bent.
Een echte ode aan de wankele stem. Want al wat wordt toegejuicht bij jonge mensen wordt doodgezwegen bij ouderen maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan.
Al deze verhalen van vroeger en nu komen samen in een voorstelling vol muziek, tekst en hier en daar zelfs een dansje. In elke stad wordt de voorstelling aangepast gepresenteerd op een plek die makkelijk toegankelijk is voor ouderen.